Beestjes

Hele hoop had ik hiervan eigenlijk, maar niet al te spannend, dus ik zet lekker alleen deze twee erop. De adelaar was een schoolopdracht in de brugklas bij Mr. Stone, die had gezegt: "Trek ik me daar alweer een blik met Göksu's open..." Ja, wat hij daarmee wilde zeggen weet ik niet, hadden Cornell en Emma onze naam berucht gemaakt in de lerarenkamer? Who knows, deze tekening vond hij goed genoeg voor een 9, m'n volgende was volgens hem een mislukte eend geworden (volledig mee eens, de bedoeling was een haan te maken in waskrijt...). Jammer dat ik die niet kan vinden om erbij te zetten, alhoewel...

Child's Play

Deze plaatjes heb ik lang geleden gevonden in een Noors kinderboekje dat m'n moeder heeft. De laatste twee vind ik zelf het leukst, omdat er wat meer expressie te zien is op de gezichtjes. Ze zijn een beetje licht en dus niet zo heel goed te zien. Een beetje gluren dan lukt het best!

Schattig meisje vind ik dit.

Gezichten tekenen is cool... één lijntje kan al het verschil uitmaken tussen boos en verdrietig. Hier heb ik echt heel weinig potlood bij gebruikt. Grappig dat het toch is gelukt haar goed neer te zetten. Je weet nooit wat voor oogopslag en uitstraling je krijgt.

Intro

Dit is een poging tot het overwinnen van mijn witte-vellen-angst, zoals Staub het eens zeer accuraat had verwoord.

Wie, wat, wanneer, hoe en waarom?

Nou, ik ga hier dus mijn nagetekende frubbels neerzetten, zo snel mogelijk, door ze in te scannen, omdat ik zo misschien mezelf achter de vodden kan zitten en op die manier wat meer kan gaan produceren.

Een schoon, wit vel is best een beetje intimiderend. Vaak lijkt zo'n nieuw blad tegen me te zeuren: "Begin er maar niet aan, de kans dat je tekening snel genoeg op papier eindigt en er perfect uit komt te zien is klein. Mij verkreukelen als het resultaat je niet bevalt is geen optie!"

Nou, poe aan alle opstandige witte vellen!!! Nog nooit heb ik er één hoeven verkreukelen, soms vielen ze wat tegen inderdaad, maar das geen ramp. Om een keertje iets anders te doen dan dingen natekenen, wat ik wel heel leuk vind stiekem, zal ik gewoon wat meer moeten oefenen. De tekeningen zijn van kleine fantasy plaatjes afkomstig en stellen ook stiekem mensjes uit mijn stamboom voor, remember guys??? Verder een paar blije uitspattingen op doek met acryl geïnspireerd door Happiness-guru Bob Ross. He's sooooooo cool.....

Oke, ook wel lollig om alles bij elkaar te gooien, have fun!